Bed close-new close-new Arrow Bed Facebook LinkedIn Night Phone Search mail Twitter

Samusocial

Noodhulp voor daklozen

Ontmoeting met Simon, coördinator van het centrum voor asielzoekers “Fritz Toussaint”

08/09/2017

Samusocial is onlangs in een ongekende mediastorm terechtgekomen. Het werk van de teams is hierdoor soms sterk verstoord. Daarom vonden wij het belangrijk om u het werk te tonen van de mensen die dag-in dag-uit vorm geven aan Samusocial. Iets helemaal anders dan wat de laatste maanden de voorpagina’s in de krant haalde.

Wij schetsen u daarom vandaag een reeks portretten van medewerkers. Ze zijn centrumcoördinator, verpleegkundige, arts, nachtwachter, portier, technicus en geven het beste van zichzelf om bij te dragen tot de verwezenlijking van een opdracht die hen nauw aan het hart ligt en die ze gemeen hebben : de opvang van daklozen en van asielzoekers. Ze hebben het met ons over hun dagelijks werk, maar ook over wat ze voelen over de crisis die wij doormaken, ze delen met ons de angsten maar ook de hoop over de toekomst van Samusocial en van hun job.

Vandaag ontmoeten wij Simon, sinds januari 2016 coördinator van het centrum voor asielzoekers « Fritz Toussaint ».

Simon, waarom ben je coördinator ?

« Dit is echt zinvol werk. Je staat in dienst van anderen, en dan meer bepaald van mensen die vragen om asiel. Ik draag persoonlijk solidariteit en wederzijdse bijstand hoog in het vaandel en ik vind het dan ook essentieel om mensen te helpen die in nood of in gevaar zijn. Ondanks de dagelijkse moeilijkheden die we kennen, voelt het goed om weten dat mijn energie gaat naar het welzijn van de mensen van dit centrum, tenminste zo lang ze in het centrum verblijven. Ik wil ze in de eerste plaats maximale kansen bieden om papieren te krijgen en ervoor te zorgen dat hun verblijf zo vlot mogelijk verloopt. Het lange wachten op de resultaten van de asielaanvraag is een psychologische en lichamelijke beproeving die wij zoveel als mogelijk moeten verzachten, in de eerste plaats met empathie, maar ook door « beschikbaar » te zijn waar dat mogelijk is. We zijn altijd bijzonder blij wanneer er een positieve reactie komt over het statuut van de betrokkene, omdat we weten dat deze vanaf dan kan bouwen aan een toekomst buiten het centrum.»

Hoe is je verhouding met de bewoners ?

« Ik ben coördinator voor de medewerkers, maar evenzeer voor de bewoners. Ook al gaat het om professionele betrekkingen, toch verlopen de contacten heel natuurlijk. Ik probeer zoveel mogelijk beschikbaar te zijn, ook informeel, maar de job van coördinator laat weinig tijd voor dat soort momenten : ik ben meestal ergens problemen aan het oplossen of mogelijkheden aan het zoeken om aan de vastgestelde problemen te verhelpen. »

Hoe ziet je werkdag eruit ?

« Ik kom toe om 08u00 en start de debriefing met de nachtploeg (bestaande uit een referent en meerdere nachtwakers). We hebben het over probleemgevallen, ik luister naar de suggesties van de medewerkers. We zoeken oplossingen voor de problemen die we tegenkomen, ongeacht of deze medisch zijn of veeleer van technische, organisatorische of disciplinaire aard.

De nachtploeg maakt plaats voor de dagploeg. Ik verdeel de taken voor de polyvalente medewerkers zodat we kunnen beginnen met ziekenhuisvervoer of andere verplaatsingen …

De taken moeten zeer concreet worden toegewezen aan de dagmedewerkers in functie van de dringende gevallen die ‘s nachts zijn gebleken, de doorlopende opdrachten moeten worden voortgezet en er moet gezorgd worden dat er medewerkers ter plaatse zijn om onze dagelijkse routine af te werken, zoals de maaltijden, de linnendienst, de verdeling van het gemeenschapswerk …

Om 13u30 houden we een debriefing met de ochtendploeg, die ondertussen het gezelschap heeft gekregen van de namiddagploeg (12u30-23u). Dat duurt een half uur tot een uur in functie van de complexiteit van het moment. Dit is het moment waarop we het talrijkst zijn en dus de opdrachten en informatie van de dag kunnen uitwisselen. De coördinatie gaat meestal van start met de vermelding van eventuele problemen, die we samen bespreken om oplossingen te vinden. Dan volgt de taakverdeling voor de polyvalente medewerkers en vestigen we specifiek de aandacht op de sociale urgentie van bepaalde gevallen. We kondigen ook aan wie die dag toekomt op basis van de informatie uit « Match it » (later volgt meer uitleg over “Match-it”) om onze nieuwkomers een waardig onthaal te kunnen bieden. Daarna gaan we over tot het sociaal en medisch hoofdstuk, het gemeenschapswerk en uiteraard ook de schoonmaak. Wie iets kwijt wil voor de hele groep kan dat op dat moment doen. Wanneer we de debriefing verlaten, weet iedereen precies wat hij die namiddag moet doen.

Van 14u30 tot 18u30 verzorgt de coördinatie verder de contacten tussen de verschillende diensten en houdt tegelijk de mails, « match it », de telefoon en uiteraard ook het terrein in de gaten.

Van 10u tot 18u draaien de activiteiten zowel binnen als buiten het centrum op volle toeren. Er zijn uiteraard alle sociale gesprekken, de administratieve stappen van allerlei aard, de taal- en integratielessen … maar ook het brede sport- en cultuuraanbod en sociale en educatieve activiteiten waar onze animatoren zich sterk op toeleggen, onder meer met een project gesteund door BNP.

De hele dag loop ik over-en-weer tussen mijn mailbox, de telefoon, onze interne listing, de verslagen en « Match-it » : Samusocial maakt sinds begin dit jaar  gebruik van dit systeem dat door Fedasil is ingevoerd.  De plaatsen in het centrum hebben een vast label gekregen bij onze aansluiting aan het match-it systeem, soms vergezeld van specifieke vermeldingen als ze bijvoorbeeld geschikt zijn voor personen met een beperkte mobiliteit, rechtstreekse toegang tot een toilet. Andere plaatsen blijven zonder vermelding.  Nadien is het aan de dispatching om asielzoekers met al dan niet specifieke behoeften in functie van de beschikbare plaatsen te laten « matchen » met de gelabelde plaatsen. De dispatching krijgt van de Dienst Vreemdelingenzaken de nieuw ingediende asielaanvragen binnen en wijst via het systeem op dagelijkse basis een asielcentrum toe aan de nieuwkomers. Zo krijgen we een zicht op de nieuwkomers van die dag en kunnen we voor hen in de best mogelijk omstandigheden een onthaal organiseren. De nieuwe bewoners kunnen bij ons toekomen van de late voormiddag tot ‘s avonds. Ik zorg ervoor dat ze goed worden opgevangen, ik deel aan de maatschappelijk assistenten mee welke kamers beschikbaar zijn en ik kijk of de polyvalente medewerkers ervoor zorgen dat de kamers wel degelijk beschikbaar en schoon zijn, dat de onthaalkits* volledig zijn, dat iedereen een « kastje » heeft dat kan worden afgesloten met het hangslot dat we hen bij aankomst hebben bezorgd.

En dan zijn er de alledaagse dingen, zoals de bewoners ontvangen waarmee we problemen ondervinden en hiervoor oplossingen zoeken, luisteren naar de meest uiteenlopende grieven en kijken wat er gedaan kan worden … En ervoor zorgen dat er voldoende medewerkers in het centrum zijn. We werken nauw samen met het andere centrum van Samusocial met een mandaat van Fedasil in Neder-over-Heembeek, dat zich toelegt op de doorstroming van de asielzoekers. 

Mijn dagen zijn ook doorspekt met de vele verslagen die ik moet opstellen : het dagverslag voor alle medewerkers en de overdrachtsverslagen voor de verantwoordelijken. En ook op het einde van de week moet een verslag worden opgesteld. Hierin wordt de belangrijke informatie van de verschillende dagverslagen van de week samengebracht, zowel voor de maatschappelijke aspecten (vordering van het administratief dossier) als voor het gemeenschapsleven (dagelijks leven in de structuur met inbegrip van eventuele incidenten, …), samen met de technische vorderingen van de week en de nieuwe organisatiesystemen die zijn toegepast. Op het medisch gedeelte berust het beroepsgeheim en deze informatie wordt enkel aan de andere medewerkers doorgegeven als ze noodzakelijk is voor de veiligheid of voor de behoorlijke opvolging van de toestand van de bewoners.

Waarom zoveel verslagen ? Gewoon omdat de coördinatoren en de meeste leden van het team in een « 7/7 » stelsel werken. Dat betekent dat ik zeven dagen na elkaar werk en dat mijn collega het de week daarna van mij overneemt als ik in recuperatie ben. Zij (en met haar alle andere teamleiders in het centrum werken volgens hetzelfde stelsel) moet kunnen beschikken over alle bijgewerkte informatie over het leven in het centrum en de dossiers van de bewoners om het werk efficiënt te kunnen voortzetten.»

Is zo’n stelsel van zeven dagen op zeven werkbaar ?

« Ja, wat mij betreft, werkt het beter dan een 5/7 stelsel  (5 dagen per week, nvdr.). Ik zou de indruk hebben dat ik aan symptoombestrijding deed bij de vele noodsituaties die we meemaken. Tijdens het weekend zijn een aantal diensten waarmee we rechtstreeks in contact staan gesloten. Op dat moment kan ik mij beter toeleggen op de organisatie van het leven in het centrum. Ik maak dan van de gelegenheid gebruik om de voorraden te reorganiseren, om nieuwe systemen uit te vinden die de werking van de teams en het dagelijks leven in het centrum kunnen verbeteren, maar ook om te proberen de kamers en de gemeenschappelijke ruimten aangenamer te maken. Mijn sterk punt, mijn stokpaardje als coördinator is het welzijn in het centrum. Mijn collega (met wie ik de coördinatie wekelijks afwissel) en ik zijn bijzonder complementair. Zij legt zich vooral toe op het sociaal aspect van de procedures en ik op het dagelijks leven in het centrum ».

Hoe hebben jullie hier in het centrum voor asielzoekers de crisis beleefd die Samusocial onlangs zwaar door elkaar heeft geschud ? Hoe heb je dat zelf beleefd ?

« Van hieruit bekeken, leek de crisis vrij veraf, en wel om twee grote redenen : wij zijn niet op de hoofdzetel van Samusocial en vooral, we hadden niets te maken met dat verhaal van de zitpenningen want hier wordt niets gefinancierd met privé-giften, onze financiering is louter federaal.  Uiteraard heeft het ons psychologisch geraakt, want het imago van Samusocial heeft door die affaire toch een flinke knauw gekregen. Maar dat heeft er ons niet van weerhouden om ons werk te doen op het terrein. Het publiek dat wij begeleiden, is minder op de hoogte van deze crisis dan het daklozenpubliek in de andere centra van Samusocial. »

Hoe zie je de toekomst ? Wat denk je over een mogelijke regionalisering van het beheer bij Samusocial ?

« Wij vragen ons natuurlijk af hoe de samenwerking zal zijn van het gewest met het federaal niveau. Wat gaat er gebeuren met onze opdracht ?  In welke mate zal ze gewijzigd worden ? Ook al hebben we de indruk dat onze opdracht noodzakelijk is voor Fedasil, toch bestaat er een zekere vrees voor de toekomst. Het is inderdaad zo dat een regionalisering aanzienlijke veranderingen met zich mee kan brengen. Hier vragen we ons af of we nog in 7/7-verband zullen mogen werken, of we nog dezelfde soepelheid zullen hebben in onze arbeidsverhoudingen. Zullen we die organisatiemogelijkheden ook elders terugvinden ? En we zijn ook ongerust over onze teams op het terrein, waarmee we zowel beroepshalve als persoonlijk een sterke band hebben. Worden zij gewijzigd ? Gaan sommigen onder ons hun betrekking verliezen ? »

En wat als Fedasil niet wil samenwerken met het gewest in de context van dat nieuwe beheer ?

« Ik kan mij niet voorstellen dat onze doorverwijzings- en onthaalopdracht voor asielzoekers morgen zou eindigen. Maar als we moeten sluiten, dan is de eerste vraag die zich opdringt : wat gaan we beginnen met ons publiek ? Wie neemt dit specifieke project over ? Ik denk daarbij onder meer aan het beheer van disciplinaire gevallen, die vandaag hoofdzakelijk door Samusocial worden opgevangen. En natuurlijk ook : wat gebeurt er met onze jobs en die van onze collega’s, en van heel ons dynamisch team ?  Wat gaat er gebeuren met onze oudere werknemers ? En ten slotte ; wat gebeurt er als we van naam veranderen ? Of als de directie verandert ? Onze samenwerking met de algemene coördinatie, met de leiding van Fedasil en de dispatching is uitstekend.  Want zoals het spreekwoord zegt : je weet wat je verliest, maar nooit wat je wint. Hoe dan ook, we duimen voor een goede afloop. Hoe dan ook, we zijn sterk gehecht aan het maatschappelijk project van Samusocial. Ik ben trots op de waarden die hier worden verdedigd, zowel voor wat betreft de daklozen als voor de asielzoekers. Samusocial, en zeker Toussaint, is ook een grote familie. Ik hoop dat dàt Samusocial blijft bestaan. »

 

*Een twintigtal onthaalkits werd tijdens het weekend voorbereid door de polyvalente medewerkers. De kits bevatten :

– 1 deken

– 2 schone lakens

– 1 tandenborstel + tandpasta

– 2 rollen toiletpapier

– 1 douchegel

– 2 bic wegwerpscheermesjes

– Een onbreekbaar bord

– 1 onbreekbare beker van 33 cl

– 1 persoonlijk hangslot met één sleutel (waarvan enkel de coördinator een dubbel heeft)

+ hoofdkussens en slopen worden verstrekt op verzoek

LEES MEER !

Wil je meer weten over het parcours van een asielzoeker, van het transitcentrum naat het opvangcentrum van Samusocial? Volg de link !

Wil je meer weten over de missie van Samusocial vij asielzoekers? Hierlangs !

 

close

Newsletter

Onze nieuwsbrief brengt je op de hoogte van het meest actuele nieuws van Samusocial. De nieuwsbrief is gratis en je krijgt ze rechtstreeks in je mailbox. Je kan op elk moment je uitschrijven. Interesse? Vu hier je e-mail adres in!