Bed close-new close-new Arrow Bed Facebook LinkedIn Night Phone Search Twitter

Samusocial

Noodhulp voor daklozen

Samusocial is een stedelijke voorziening die sociale noodhulp verstrekt en strijdt tegen uitsluiting. Het heeft de volgende taken:
• noodhulp bieden aan daklozen met problemen in de straten van Brussel (onderdak, medische zorg, psychosociale begeleiding, maaltijd, douche);
• een menswaardige relatie herstellen en, als de persoon dat wenst, hem begeleiden op weg naar een oplossing om weg te raken van de straat.

De Brusselse Samusocial maakt deel uit van Samusocial International

 

Historiek :

Een schakel in de solidariteitsketen voor daklozen

Edito

Ontmoeting met Michel Degueldre, ons voorzitter

Michel Degueldre is sinds september 2015 voorzitter van Samusocial. Hij heeft 40 jaar ervaring als gynaecoloog-verloskundige in het Sint-Pieterziekenhuis en was negen jaar lang voorzitter van Dokters van de Wereld België, onze medische partner. Nadat hij acht jaar in onze raad van bestuur heeft gezeteld, wordt Michel Degueldre vandaag de voorzitter van een Samusocial in volle overgang. Een logisch traject voor een rasechte humanist. Een interview.

Lees verder

Michel Degueldre is sinds september 2015 voorzitter van Samusocial. Hij heeft 40 jaar ervaring als gynaecoloog-verloskundige in het Sint-Pieterziekenhuis en was negen jaar lang voorzitter van Dokters van de Wereld België, onze medische partner. Nadat hij acht jaar in onze raad van bestuur heeft gezeteld, wordt Michel Degueldre vandaag de voorzitter van een Samusocial in volle overgang. Een logisch traject voor een rasechte humanist. Een interview.

Dag Michel, de nieuwe voorzitter zijn van Samusocial, wat doet dat met u?

Het is natuurlijk een eer om het vertrouwen te krijgen van Pascale Peraïta en Yvan Mayeur, twee mensen die sinds het prille begin hun schouders hebben gezet onder Samusocial. Ik vind het echt boeiend om voorzitter te zijn van een organisatie die zo’n sterke maatschappelijke verankering heeft.

Het is ook een uitdaging, want ik ken de medische wereld heel goed, maar in de sociale sector ben ik minder thuis. Toch heb ik hier ook al mijn sporen verdiend. Dankzij mijn acht jaar ervaring als bestuurder in de Raad van Bestuur van Samusocial weet ik welke uitdaging het is om hulp te bieden aan slachtoffers van de grote uitsluiting in Brussel.

U hebt veel ervaring met humanitair werk … Kunt u ons wat meer vertellen over uw carrière en uw motivatie?

Mijn carrière bestaat vooral uit de 40 jaar die ik als gynaecoloog-verloskundige heb gewerkt in een openbaar en universitair ziekenhuis, het Sint-Pieterziekenhuis. Het ligt in het hart van Brussel en kent een uitzonderlijke diversiteit. Ik was in het bijzonder betrokken bij de medische integratie van de eerste migranten die in de jaren 70 in België kwamen werken. Ook de jaren 90 waren intens. Door de massale immigratie van mensen uit het Oostblok moesten we verzorging bieden aan een nieuw publiek met een ziekte- en sterftecijfer dat vergelijkbaar was met dat van België in de jaren 40!
We moesten een ander type opvang organiseren, we hebben structuren ontwikkeld om deze mensen op te vangen en we hebben ervoor gezorgd dat de wet op de Dringende Medische Hulp (DMH) werd aangepast. Als verloskundige werkte ik mee aan de invoering van prenatale consultaties in de DMH, waardoor iedereen verzorging kon krijgen, ook illegalen. Preventieve geneeskunde behoorde toen nog niet tot de DMH …

Daarna kwam de eigenlijke daklozenzorg.

Inderdaad, van 2004 tot 2013 was ik voorzitter van Dokters van de Wereld. Daar verstrekte ik als vrijwilliger mijn eerste gespecialiseerde raadplegingen voor daklozen. Ik kwam er voor het eerst in contact met Samusocial. Veel patiënten werden namelijk doorverwezen door de artsen die als vrijwilliger in de centra van Samusocial werkten. Die ervaring leerde me dat ‘humanitair werk’ ook op West-Europa en België betrekking heeft. Het was dus een logische stap toen ik in 2007 toetrad tot de Raad van Bestuur van Samusocial.

Met welke uitdagingen worden Samusocial en de thuislozenzorg geconfronteerd?

De eerste uitdaging is de teams en de organisatie Samusocial te stabiliseren in een strategie die een kortetermijnvisie overstijgt. Dat lijkt evident, maar het vormt een echte uitdaging. De wereld verandert voortdurend, wat we vandaag merken aan de toegenomen migratiestromen. Het doelpubliek is geëvolueerd, de uitsluiting neemt andere vormen aan en kent ook andere oorzaken. De daklozenproblematiek heeft vele aspecten en de hulporganisaties moeten rekening kunnen houden met deze wijzigingen door hun dienstenaanbod en interventiemethode aan te passen.
Samusocial is sinds zijn oprichting sterk geëvolueerd om tegemoet te kunnen komen aan die wijzigingen. We worden groter en moeten ons tegelijkertijd hyperspecialiseren. Samusocial is immers veel meer dan een nachtopvang, en de voorzieningen die we onlangs getroffen hebben, zijn daar een perfect voorbeeld van: het centrum voor gezinnen, het medisch opvangproject MediHalte – het eerste in België –, het project Housing First voor de rechtstreekse huisvesting van 18- tot 25-jarigen, maar ook het humanitair plan voor asielzoekers.

Samusocial heeft zich dus sterk ontwikkeld. Nu moeten we ervoor zorgen dat de medisch-psychisch-sociale teams, die soms met heel specifieke problemen geconfronteerd worden, nog stabieler en professioneler worden. Daarom moeten we ruimdenkend zijn, een structurele strategie toepassen op middellange en lange termijn. Wie strategie zegt, zegt ook de garantie op middelen. Om goed werk te kunnen leveren, hebben we de middelen nodig om een duurzame constructie op te bouwen. Iets wat niet altijd gemakkelijk te combineren is met een overheidsbeleid dat soms tot één legislatuur beperkt is.
Samusocial wijst er al jaren op dat de uitsluiting in onze steden blijft toenemen en steeds nieuwe vormen aanneemt. De gewestelijke overheden zien vandaag in dat het belangrijk is om te investeren in de strijd tegen uitsluiting. Daarom worden er extra middelen vrijgemaakt. Het is een eerste stap, maar er is nog veel werk voor de boeg. Dat vormt vandaag het uitgangspunt van ons werk: een kwalitatieve verbetering van de opvang en een toename van nieuwe projecten zoals medische opvang of Housing First. Het gaat erom dat we iedereen echte projecten moeten kunnen aanbieden om weg te raken van de straat. Dat is de belangrijkste doelstelling van Samusocial, en daar moeten we ons voor blijven inzetten.

Editoriaal Internationaal

Het verheugt mij zeer de website te mogen inhuldigen van wat ik beschouw als een « historische » Samusocial. De Brusselse Samu social, die voordien CASU werd genoemd, is immers één van de eerste Samusocials, na de Parijse Samusocial die ontstond in 1993, die deze vernieuwende benadering van de stedelijke uitsluiting in de praktijk heeft gebracht : de maatschappelijke urgentie.

Lees verder

Het verheugt mij zeer de website te mogen inhuldigen van wat ik beschouw als een « historische » Samusocial. De Brusselse Samu social, die voordien CASU werd genoemd, is immers één van de eerste Samusocials,  na de Parijse Samusocial die ontstond in 1993, die deze vernieuwende benadering van de stedelijke uitsluiting in de praktijk heeft gebracht : de maatschappelijke urgentie.

Ons begrip van de uitsluiting als verschijnsel, met het verlies aan banden met de maatschappij, en vooral aan oriëntatiepunten, geeft aanleiding tot een heel bijzondere interventiemethode. Deze berust op een aantal pijlers :

« naar de mensen toegaan », omdat deze personen niet langer het vermogen, de wil of de mogelijkheid hebben om een beroep te doen op de bestaande bijstand. Daarom is het noodzakelijk dat men deze mensen in de eerste plaats beschouwt als « slachtoffers » en dat we naar hen toestappen, vooral ‘s nachts wanneer de verlatenheid het grootst is;

multidisciplinaire bijstand verlenen, omdat de uitsluitingsproblematiek complex is en niet beperkt blijft tot het sociale, het medische of het psychologische en/of psychiatrische vakgebied;

de actietijd opdelen in drie fasen : dringende opvang, tijd voor contact, nazorg. Er moet tijd zijn voor begeleiding zodat de noodzakelijke codes terugkomen die mogelijkheden creëren voor een toekomst, welke deze ook is. En dan is er de inschakeling. Deze verschillende fasen vereisen een groot aantal verschillende bekwaamheden. Samusocial richt zich systematisch op de eerste twee fasen en heeft dus de taak om een partnernetwerk uit te bouwen voor wat volgt;

dit miskende verschijnsel beter analyseren en begrijpen. Daarom wordt bijzondere aandacht besteed aan het verzamelen en analyseren van informatie zodat de kennis hierover rijker wordt en de actie efficiënter.

Samusocial International, , de Franse organisatie die ik in 1998 heb opgericht, heeft als doel buiten Frankrijk het ontstaan en de ontwikkeling van instrumenten te begeleiden die onze analyse delen. Zo bestaan vandaag 13 Samusocials in grootsteden verspreid over de hele wereld : Lima, Dakar, Moskou en Boekarest. Twee nieuwe organisaties zien momenteel het levenslicht in Vietnam en Egypte.

De Brusselse Samu social heeft zich bij deze dynamiek aangesloten. Ondertussen zijn veelbelovende samenwerkingen tot stand gekomen : de Directeur neemt deel aan de Raad van Bestuur van Samusocial International, er is uitwisseling van personeel in stages en voor volgende zomer staat een project op stapel ter ondersteuning van het verzamelen en analyseren van informatie door de Coördinator van het Observatorium van Samusocial International. Ik zou deze samenwerking graag uitbreiding zien nemen. In die context ligt het mij ook nauw aan het hart dat CASU opnieuw zijn oorspronkelijke naam heeft aangenomen, de Brusselse « Samusocial », waarmee het ook in zijn naam voluit aansluit bij de geest van onze organisatie.

Xavier Emmanuelli,

Voorzitter

Bekijk onze activiteitenverslagen

Handvest van SamusocialInternational

Helpen volgens de de filosofie van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, uitgaand van beginselen als Vrijheid, Gelijkheid, Verbondenheid en Solidariteit.

De verschillende Samu socials die verenigd zijn in SAMUSOCIAL INTERNATIONAL, zijn reddingsorganisaties die als doel hebben in de grote wereldsteden dringende interventies te doen voor mensen die in nood verkeren of die te zwak of te gedesocialiseerd zijn om zelf hun behoeften te kunnen uitdrukken, dit met bijstand, troost en assistentie.

Zij zijn de eerste schakel in de keten tussen urgentie en inschakeling.