Bed close-new close-new Arrow Bed Facebook LinkedIn Night Phone Search mail Twitter

Samusocial

Noodhulp voor daklozen

Samusocial is een stedelijke voorziening die sociale noodhulp verstrekt en strijdt tegen uitsluiting. Het heeft de volgende taken:
• noodhulp bieden aan daklozen met problemen in de straten van Brussel (onderdak, medische zorg, psychosociale begeleiding, maaltijd, douche);
• een menswaardige relatie herstellen en, als de persoon dat wenst, hem begeleiden op weg naar een oplossing om weg te raken van de straat.

De Brusselse Samusocial maakt deel uit van Samusocial International

 

Historiek :

Een schakel in de solidariteitsketen voor daklozen

Edito

Ontmoeting met Christophe Happe, onze nieuwe voorzitter

Christophe Happe is door de Raad van Bestuur van Samusocial Brussel aangesteld als Voorzitter. De 44-jarige Algemeen Directeur van het ziekenhuis Jean Titeca heeft een schat aan ervaring in het beheer van gezondheidszorg en persoonsgebonden steun. Een ontmoeting.

Lees verder

Christophe Happe is door de Raad van Bestuur van Samusocial Brussel aangesteld als Voorzitter. De 44-jarige Algemeen Directeur van het ziekenhuis Jean Titeca heeft een schat aan ervaring in het beheer van gezondheidszorg en persoonsgebonden steun. Een ontmoeting.

Goedemorgen Christophe. De nieuwe Raad van Bestuur heeft je benoemd als Voorzitter van Samusocial dat de laatste tijd zit in de hoek waar de klappen vallen.  Hoe ziet u deze functie?

Het is natuurlijk een functie met veel verantwoordelijkheid. Er is werk genoeg. Zo moeten we bijvoorbeeld de Raad van Bestuur overtuigen van een aantal nieuwe managementpraktijken maar we zullen ook veel energie moeten steken in de instandhouding van het hele instrumentarium en in de ondersteuning van de medewerkers.

Ik wil transparant werken. Ik ben dan wel benoemd tot voorzitter, maar het is de collegialiteit van de Raad van Bestuur die voorop staat in het beheer van ons systeem.

U hebt lange ervaring in gezondheid en persoonsgebonden steun. Kunt u ons meer vertellen over uzelf en uw motivaties?

Al sinds mijn jonge jaren ben in geboeid door de ziekenhuissector en ik droomde ervan om hierin verder te gaan.  En met de tijd is de voldoening bij het helpen van mensen alleen maar groter geworden.  Eén van mijn sterke punten is dat ik gemakkelijk op hulpbehoevende mensen toestap, vind ik zelf.
Bij de start van mijn loopbaan bekleedde ik vrij snel functies met verantwoordelijkheid. Als 28-jarige stond ik al aan het hoofd van een ziekenhuis met 300 personeelsleden.

Later ging ik aan de slag in het ziekenhuis Jean Titeca, waar ik ondertussen Directeur ben. Ik werk er aan de uitbouw van een institutioneel project dat past binnen mijn visie op de gezondheidszorg.

Wat meer specifiek de hulp aan kwetsbare mensen betreft, werkt het Titecaziekenhuis al twee jaren samen met Samusocial, in een team “armoede en geestelijke gezondheid.” Toen ik hoorde over de moeilijkheden van Samusocial, vond ik het essentieel om in de eerste plaats steun geven aan de teams… en de problemen bij het management te scheiden van het veldwerk.

Toen ik het voorstel kreeg om bestuurder te worden, heb ik dat natuurlijk onmiddellijk aanvaard.

De daklozenproblematiek is eigenlijk niet nieuw voor u…

Eigenlijk niet. Het ziekenhuis waar ik directeur ben, verzorgt mensen met psychiatrische problemen. Sommige patiënten komen vrij snel in een onzekere situatie terecht omdat hun ziekte een beroepsactiviteit moeilijk of onmogelijk maakt.  Ze zijn gedesocialiseerd en ze krijgen moeilijk contact met andere mensen. Het ziekenhuis heeft een maatschappelijke dienst die werkt aan het herstel van de administratieve en sociale situatie van onze patiënten. Sommigen onder hen zijn bijzonder kwetsbaar en het is telkens een uitdaging voor ons team om voor hen een woning te vinden tegen dat de ziekenhuisopname afloopt. Daarvoor werken we samen met de sociale dienst van Samusocial. Maar dat maakt mij zeker geen expert in de daklozenproblematiek.

Welke zijn uw prioriteiten voor dit voorzitterschap? Welke uitdagingen ziet u ?

Ik heb uiteraard wat tijd nodig om de volledige problematiek onder de knie te krijgen.

Maar ik denk dat ik een goed beeld heb van de voornaamste uitdagingen: het vertrouwen herstellen, zowel bij de doelgroep als bij het personeel en het publiek; de continuïteit van de diensten garanderen ondanks een verzwakte structuur; de eerste maatregelen van goed bestuur lanceren.

Dit zijn drie prioritaire aspecten die we vandaag moeten aanpakken. Een andere uitdaging is de integratie van een nieuw ‘daklozenbeleid’ dat in Brussel op tafel ligt… We moeten Samusocial in de nieuwe gewestelijke ordonnanties een plaats geven en daarvoor staan al vergaderingen gepland met de gewestelijke overheid.

We moeten tegemoet komen aan de verwachtingen van de sector, maar ook van het beleid, om een aantal hervormingen door te voeren.

Maar dat kost allemaal tijd…

 

Ik wil mij zoveel als mogelijk beschikbaar maken voor Samusocial en zijn medewerkers, eventueel ook na de overgang naar een gewestelijk instrument.

U bent Directeur van een ziekenhuis, Voorzitter van Samusocial, een grote organisatie die deel uitmaakt van een sector die ingrijpende veranderingen ondergaat….

Het gaat allemaal om de balans. Je moet een stap terug kunnen zetten. Bij mijn gezin vind ik rut en kan ik nieuwe energie tanken. Ik doe ook veel aan sport (joggen), 3 a 5 uur per week.

Die dingen zijn van vitaal belang voor mij: zo voel ik mij goed in mijn lichaam en in mijn hoofd.

Ze helpen me ook een aantal beslissingen vanuit een andere invalshoek te bekijken.

Maar wat mij vooral motiveert is de overtuiging dat Samusocial een onmisbaar instrument is. Daarom wil ik voluit gaan voor dit voorzitterschap !

Dank u, Voorzitter, en van harte welkom !

 

Editoriaal Internationaal

Het verheugt mij zeer de website te mogen inhuldigen van wat ik beschouw als een « historische » Samusocial. De Brusselse Samu social, die voordien CASU werd genoemd, is immers één van de eerste Samusocials, na de Parijse Samusocial die ontstond in 1993, die deze vernieuwende benadering van de stedelijke uitsluiting in de praktijk heeft gebracht : de maatschappelijke urgentie.

Lees verder

Het verheugt mij zeer de website te mogen inhuldigen van wat ik beschouw als een « historische » Samusocial. De Brusselse Samu social, die voordien CASU werd genoemd, is immers één van de eerste Samusocials,  na de Parijse Samusocial die ontstond in 1993, die deze vernieuwende benadering van de stedelijke uitsluiting in de praktijk heeft gebracht : de maatschappelijke urgentie.

Ons begrip van de uitsluiting als verschijnsel, met het verlies aan banden met de maatschappij, en vooral aan oriëntatiepunten, geeft aanleiding tot een heel bijzondere interventiemethode. Deze berust op een aantal pijlers :

« naar de mensen toegaan », omdat deze personen niet langer het vermogen, de wil of de mogelijkheid hebben om een beroep te doen op de bestaande bijstand. Daarom is het noodzakelijk dat men deze mensen in de eerste plaats beschouwt als « slachtoffers » en dat we naar hen toestappen, vooral ‘s nachts wanneer de verlatenheid het grootst is;

multidisciplinaire bijstand verlenen, omdat de uitsluitingsproblematiek complex is en niet beperkt blijft tot het sociale, het medische of het psychologische en/of psychiatrische vakgebied;

de actietijd opdelen in drie fasen : dringende opvang, tijd voor contact, nazorg. Er moet tijd zijn voor begeleiding zodat de noodzakelijke codes terugkomen die mogelijkheden creëren voor een toekomst, welke deze ook is. En dan is er de inschakeling. Deze verschillende fasen vereisen een groot aantal verschillende bekwaamheden. Samusocial richt zich systematisch op de eerste twee fasen en heeft dus de taak om een partnernetwerk uit te bouwen voor wat volgt;

dit miskende verschijnsel beter analyseren en begrijpen. Daarom wordt bijzondere aandacht besteed aan het verzamelen en analyseren van informatie zodat de kennis hierover rijker wordt en de actie efficiënter.

Samusocial International, , de Franse organisatie die ik in 1998 heb opgericht, heeft als doel buiten Frankrijk het ontstaan en de ontwikkeling van instrumenten te begeleiden die onze analyse delen. Zo bestaan vandaag 13 Samusocials in grootsteden verspreid over de hele wereld : Lima, Dakar, Moskou en Boekarest. Twee nieuwe organisaties zien momenteel het levenslicht in Vietnam en Egypte.

De Brusselse Samu social heeft zich bij deze dynamiek aangesloten. Ondertussen zijn veelbelovende samenwerkingen tot stand gekomen : de Directeur neemt deel aan de Raad van Bestuur van Samusocial International, er is uitwisseling van personeel in stages en voor volgende zomer staat een project op stapel ter ondersteuning van het verzamelen en analyseren van informatie door de Coördinator van het Observatorium van Samusocial International. Ik zou deze samenwerking graag uitbreiding zien nemen. In die context ligt het mij ook nauw aan het hart dat CASU opnieuw zijn oorspronkelijke naam heeft aangenomen, de Brusselse « Samusocial », waarmee het ook in zijn naam voluit aansluit bij de geest van onze organisatie.

Xavier Emmanuelli,

Voorzitter

Bekijk onze activiteitenverslagen

Handvest van SamusocialInternational

Helpen volgens de de filosofie van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, uitgaand van beginselen als Vrijheid, Gelijkheid, Verbondenheid en Solidariteit.

De verschillende Samu socials die verenigd zijn in SAMUSOCIAL INTERNATIONAL, zijn reddingsorganisaties die als doel hebben in de grote wereldsteden dringende interventies te doen voor mensen die in nood verkeren of die te zwak of te gedesocialiseerd zijn om zelf hun behoeften te kunnen uitdrukken, dit met bijstand, troost en assistentie.

Zij zijn de eerste schakel in de keten tussen urgentie en inschakeling.

close

Newsletter

Ces informations seront uniquement utilisées pour envoi de la Newsletter à l'adresse indiquée.