1000 plaatsen minder: ‘elke schrapping staat symbool voor één persoon die in de steek wordt gelaten’

01/09/2026

De federale regering heeft aangekondigd dat er 1000 opvangplaatsen worden geschrapt die in het kader van de Brussels Deal waren voorzien. Er was daarbij geen voorafgaand overleg met de betrokkenen uit de sector. Dit cijfer staat symbool voor kinderen, gezinnen, vrouwen (die vaak het slachtoffer zijn van huiselijk geweld) en mannen. Deze mensen worden begeleid door toegewijde medewerkers die op hun laatste benen lopen. Vandaag geven we hen het woord.

Fally Paul, zorgassistent in het centrum voor kwetsbare en medisch afhankelijke personen van Samusocial

‘Ik word dagelijks geconfronteerd met de moeilijkheden van mensen die behoefte hebben aan onderdak, hygiënische zorg en medische zorg. 1000 opvangplaatsen schrappen? Dat zal hun behoeften niet doen verdwijnen! Integendeel, het aantal mensen zonder oplossing zal onvermijdelijk toenemen … Samusocial is voor velen nu al het laatste vangnet. mensen: ze zullen terugkomen, nog zieker en nog kwetsbaarder. Dat gaat nog meer 

Het schrappen van plaatsen zal de druk op de sector alleen maar verhogen, net als de kwetsbaarheid van de kosten. Het is een vicieuze cirkel, voor de regering, voor de geldschieters, voor de medewerkers, voor iedereen. 

Huisvesting is een essentiële eerste stap om te kunnen werken aan de gezondheid, de administratieve stappen, de zelfredzaamheid en de maatschappelijke integratie van mensen. Achter elke plaats schuilt begeleiding, een luisterend oor en steun, om geleidelijk weer bepaalde stabiliteit terug te vinden. Elke schrapping staat voor iemand die in de steek wordt gelaten: zijn of haar huisvesting, gezondheid, integriteit, zelfrespect … 

 Ik maak me enorm zorgen, om alle medewerkers in deze sector en om alle mensen die deze sector op alle mogelijke manieren ondersteunt. Dit regeringsbesluit luidt een ware sociale ramp in. Ik hoop nog steeds een heel klein beetje dat er een oplossing wordt gevonden. Dat is menselijk.’

Chrisvie, zorgassistent 

‘1000 plaatsen, dat is heel veel! Wat gaat er gebeuren? We hebben niet de middelen om dit aan te kunnen! 

Beseffen ze wel dat ze mensen op straat duwen? Dat ze medewerkers werkloos maken? De bewoners zeggen het zelf: ze hebben personeel nodig om hen te ondersteunen: verpleegkundigen, zorgassistenten, maatschappelijk werkers … hulp aan daklozen is een complexe sector die expertise vereist. Het schrappen van deze jobs is niet strategisch: het opbouwen van vertrouwensbanden met de mensen die we ondersteunen is een ingewikkeld en langdurig proces. Dit is allemaal onwerkelijk: wat gaat er met hen gebeuren? En met ons?’

Sobhi, 40 jaar, bewoner

‘Ik ben hier nu al tweeënhalf jaar, omdat ik met verschillende medische problemen kamp. Ik ben albino geboren en ik loop een heel hoog risico op huidkanker. Een bijwerking van deze ziekte is dat ik slechtziend ben. Ik heb nog maar 1/10 van mijn gezichtsvermogen over. En bovendien heb ik het mentaal heel zwaar, omdat iedereen me uitlacht. 

Samusocial ken ik maar al te goed! Ik ga er al sinds 2018 heen … Voordat ik hier in het medisch centrum terechtkwam, verbleef ik eerst in het opvangcentrum voor alleenstaande mannen en daarna in de winteropvangcentra. 

Als er 1000 plaatsen weggaan, wie gaat er dan een oplossing voor ons vinden? Hoe moeten zieke mensen, zoals ik, het dan redden? Vanwege mijn albinisme kom ik bijna niet buiten. Maar ik heb contact nodig, en dit is de enige plaats waar ik gerespecteerd word.’