1000 plaatsen minder: “Natuurlijk, we zijn op weg naar een ‘Parc Maximilien bis’”!

17/08/2026

De federale regering heeft aangekondigd dat 1000 opvangplaatsen die in het kader van de Brussels Deal waren voorzien, zullen worden geschrapt, zonder enig voorafgaand overleg met de actoren uit de sector. Achter deze cijfers gaan kinderen, gezinnen, vrouwen – vaak slachtoffers van huiselijk geweld – en mannen schuil. Deze mensen worden begeleid door toegewijde hulpverleners die op hun krachten zitten. Vandaag geven we hen het woord.

Céline, psycho-medisch-sociale begeleidster in het opvangcentrum voor alleenstaande mannen ‘Poincaré’

“Het zijn geen begrotingsposten die worden geschrapt, het zijn de individuele vangnetten voor al die mannen, vrouwen en kinderen.

Wij, de hulpverleners, weten maar al te goed wat ons te wachten staat. Het staat vast: meer nood, meer mensen die in de steek worden gelaten door diensten die zelf al onder druk staan.

Al het maatschappelijk werk van de afgelopen jaren, de professionalisering van een hele sector, dankzij waardevolle samenwerkingen met onze partners, die nu ook onder druk staan… alles stort in!

Wat een stap terug! Wordt Samusocial weer een louter noodopvangorganisatie?

Ik weiger zwijgend toe te kijken hoe een aangekondigde crisis zich ontvouwt. Het is duidelijk dat we afstevenen op een ‘Parc Maximilien bis’!

Aan de beleidsmakers: luister naar degenen die dagelijks de realiteit van dakloosheid meemaken. Wij zijn de experts!

De geschiedenis zal niet de gerealiseerde bezuinigingen onthouden, maar wel wie besloot de ogen niet af te wenden, terwijl er nog tijd is om in te grijpen. “

Abdou, 32 jaar, verblijft in ons opvangcentrum voor kwetsbare en medisch afhankelijke mensen

“Het wordt allemaal moeilijk voor mensen zoals ik, die medische problemen hebben. Op dit moment lukt het me niet om mijn medicijnen zelf in te nemen; ik heb hulp nodig, ik heb een plek zoals het Samusocial nodig. Ik neem vier keer per dag medicijnen.

Ik ben aangevallen door een drugsverslaafde die mijn geld wilde hebben en ammoniak in mijn ogen gooide. Sindsdien ben ik slechtziend. Ik ben mijn baan en mijn woning kwijtgeraakt.

De artsen hebben me verteld dat ik nooit meer zo goed zal zien als vroeger, maar dat de situatie met een operatie enigszins verbeterd kan worden.

Ik weet niet hoe lang ik bij Samusocial kan blijven, ik hoop in ieder geval totdat ik wat zelfstandiger ben.”