Bed close-new close-new Arrow Bed Facebook LinkedIn Night Phone Search mail Twitter

Samusocial

Dakloze kinderen: Samusocial moet bijna 90% van de gezinnen opvang weigeren

19/11/2026

Een jaar na de start van onze campagne ‘Dakloze kinderen‘, en vlak voor de Internationale Dag van de Rechten van het Kind, wordt de situatie alleen maar erger. Samusocial had nog nooit zoveel plaatsen om gezinnen op te vangen. Toch moesten we nog nooit zoveel gezinnen opvang weigeren.

Sinds begin september konden we bijna 90% van de mensen die samen met hun gezin opvang zochten, geen plek bieden. Dat komt doordat gezinnen noodgedwongen in onze centra blijven zitten omdat ze geen vaste woning vinden. Daardoor is er geen plaats voor andere gezinnen, die op straat moeten blijven.

Tussen 1 september en 31 oktober 2026 vroegen 3.778 mensen samen met hun gezin opvang aan bij Samusocial. Dat is 61% meer dan in 2025. Slechts 382 mensen konden we opvangen; 3.396 mensen moesten we weigeren (+62% ten opzichte van 2025). Bijna negen op de tien aanvragen leidden niet tot opvang, hoewel Samusocial vandaag 577 plaatsen voor gezinnen heeft.

Hoe komt het dat de situatie in één jaar tijd zo sterk is verslechterd?

Tweedelijnsopvang helemaal vol

Minstens één op de drie mensen die in België rechten hebben of er aanspraak op kunnen maken, kan onze centra niet verlaten. Er zijn geen plaatsen beschikbaar in de tweedelijnsopvang of ze vinden geen geschikte woning.

“Zelfs voor mensen met een geldige verblijfsvergunning duurt het lang en kost het veel moeite om een andere plek te vinden. Soms lukt het zelfs helemaal niet. De tweedelijnsopvang zit vol. Het is bijna onmogelijk geworden om gezinnen door te verwijzen naar opvanghuizen. En op de private huurmarkt in Brussel vinden mensen met een laag inkomen haast geen woning meer“, aldus Thibault Dutoit, verantwoordelijke voor de tijdelijke opvang.

Verblijf en migratie: steeds langere procedures, gezinnen zitten vast in onze centra

De gezinnen die we opvangen, kunnen onze centra steeds moeilijker verlaten. Verblijfsprocedures duren almaar langer en worden strenger, terwijl er steeds minder plaatsen zijn waarnaar we hen kunnen doorverwijzen. Daardoor blijven plaatsen langer bezet en kunnen we geen plek bieden aan nieuwe gezinnen die elke dag om veilige opvang vragen.

Dit is geen nieuwe situatie, maar ze is de afgelopen maanden sterk verslechterd doordat België en Europa hun migratiebeleid hebben aangescherpt.

Vrouwen die slachtoffer zijn van partnergeweld worden extra hard getroffen: als ze hun gewelddadige partner ontvluchten, kunnen ze hun verblijfsrecht verliezen. Dan rest hun alleen een regularisatieaanvraag, die tot twee jaar kan duren.

De maximale wachttijd in de Dublinprocedure is gestegen van 18 maanden naar drie jaar. Tegelijk wordt gezinshereniging steeds moeilijker, ook voor mensen die werken en een stabiel inkomen hebben. Vandaag bedraagt het vereiste minimuminkomen 2.200 euro netto, plus 10% per kind.

“Alles duurt steeds langer. Het is haast niet meer te bevatten. Mensen blijven vastzitten in een administratief niemandsland, en hun geestelijke en lichamelijke gezondheid gaat achteruit. We zien dat het steeds slechter gaat met de moeders en dat ze minder tijd en geduld hebben voor hun kinderen”, legt Inas Duqueh uit, PMS-verantwoordelijke van ons belangrijkste noodopvangcentrum voor gezinnen.

Onmogelijke keuzes: mensen weer op straat zetten om anderen op te vangen

De afgelopen jaren heeft Samusocial zijn werkterrein uitgebreid om zijn rol in de noodhulp te versterken. Het bouwde een doorlopend begeleidingstraject uit, van hulp op straat tot doorgangshuisvesting. De opvang wordt afgestemd op de eigenheid van elk centrum en op hoe zelfstandig de mensen zijn die er begeleiding krijgen.

Maar doordat de opvangvoorzieningen vol zitten, moeten de teams van Samusocial vandaag onmogelijke keuzes maken, zowel bij de eerste opvang als bij het dagelijkse beheer van de beschikbare plaatsen. 

Jimmy Vandael, verantwoordelijke van het belangrijkste noodopvangcentrum voor gezinnen, vertelt: “Als het echt niet anders kan, laten we soms twee gezinnen in dezelfde kamer verblijven. Maar er komt altijd een moment waarop we de moeilijke beslissing moeten nemen om kwetsbare mensen weer op straat te zetten, zodat we anderen kunnen opvangen die nog dringender een veilige plek nodig hebben.“

Ondanks die moeilijke situatie, die in de hele daklozensector speelt, proberen onze medewerkers van de telefonische permanentie en onze mobiele hulpteams toch voorrang te geven aan de meest kwetsbare mensen, vooral zwangere vrouwen en gezinnen met jonge kinderen.

Aan de vooravond van de Internationale Dag van de Rechten van het Kind is iedereen het erover eens: “Een kind zou nooit op straat mogen slapen“. Vandaag moeten we bijna 90% van de opvangaanvragen afwijzen. Daar zijn we dus nog lang niet.

close

Nieuwsbrief

Ontvang elke maand het recenste nieuws van Samusocial Brussels in je mailbox. Schrijf je in om onze nieuwsbrieven te ontvangen.

Inschrijving nieuwsbrief

* indicates required

Deze informatie zal enkel gebruikt worden om de nieuwsbrief naar het opgegeven adres te sturen. Je kan steeds met één klik uitschijven.