Jean: “Ik voel me hier veilig. Een groot verschil met het onrecht en de corruptie in mijn land.”

18/06/2026

Jean komt uit Burundi. Vier jaar geleden kwam hij aan in België. Jean was transportmanager bij een overheidsdienst, hij had een goede baan met verantwoordelijkheden en een stabiele gezinssituatie. Maar toen veranderde alles. Na de verkiezingen van 2020 kwam er een machtswissel in Burundi. Er werd jacht gemaakt op tegenstanders van de regering. Jean werd ontslagen en vervolgd door de politie. 

Na een paar dagen in de gevangenis werd hij vrijgelaten, maar zijn bezittingen werden in beslag genomen. Dan begint zijn reis naar België: met een visum op zak vluchtte hij eerst naar Ethiopië, om vervolgens via Servië, Bosnië, Kroatië, Slovenië, Italië en Frankrijk in België te belanden. Ondertussen moest zijn gezin verschijnen voor de procureur, die van Jeans vrouw eiste dat ze haar man binnen de twee weken zou vinden. Een onmogelijke taak, want ze wist zelf niet waar hij was. Het gezin werd het slachtoffer van geweld. Jeans jongste dochter werd geslagen door de milities. Jeans vrouw en zijn drie dochters vluchtten naar een andere provincie voor bescherming gedurende drie maanden. Daarna keerden ze terug naar de hoofdstad, waar ze ondergedoken leefden. 

Intussen ondernam Jean stappen om internationale bescherming te krijgen. Hij verzamelde bewijsmateriaal voor de Belgische autoriteiten. Zijn aanvraag werd snel aanvaard, zodat hij een procedure voor gezinshereniging opstartte, die enkele maanden duurde. De opluchting was groot toen zijn vrouw en drie dochters zich bij hem voegden. Eindelijk konden ze een nieuw leven proberen op te bouwen in België. 

Een nieuwe start in het ELAN-project

Na een kort verblijf in een van onze noodopvangcentra voor gezinnen, kregen Jean en zijn gezin de afgelopen drie maanden onderdak in het ELAN-programma van Samusocial, een transitiewoning voor relatief zelfvoorzienende gezinnen. Ze worden door de teams ter plaatse ondersteund in hun zoektocht naar duurzame huisvesting. “In het vorige centrum waar we verbleven, hielp de maatschappelijk werker ons met het zoeken naar een plek in sociale opvanghuizen en -centra. Toen we hier aankwamen, nam Coline die taak over. Ze helpt ons dagelijks. Daarnet bezorgde ze me nog een aantal zoekertjes van huisvesting”, zegt Jean. 

Maar er blijven nog veel obstakels. De hoge huurprijzen, discriminatie, de moeilijkheid om geschikte accommodatie te vinden voor een gezin met drie kinderen en de beperkte financiële middelen zorgen voor grote kopbrekens.  “Ooit raken we er wel uit. We moeten de moed erin houden, op z’n minst voor de kinderen.” 

De zoektocht naar huisvesting gaat gepaard met de zoektocht naar een job voor Jean. Momenteel volgt zijn vrouw opleidingen zodat ze makkelijker een baan kan vinden, maar voor Jean ligt het moeilijker. Een paar maanden geleden werkte hij bij het OCMW met een ‘artikel 60’-contract, maar dit werd beëindigd vanwege een gebrek aan financiering. “Ik deed mijn werk graag. En ze wilden me houden omdat ik mijn werk goed deed. Maar ze hadden geen andere keuze dan me te ontslaan. Echt jammer.” 

Veel hoop voor de toekomst

De kinderen geven hem hoop. Zijn dochters lopen school in het Belgische systeem en doen het goed. “Zolang de meisjes naar school gaan en het goed doen, geeft me dat hoop voor de toekomst. Hier krijgen ze de kans om te studeren en veilig te zijn.” De tijd met zijn gezin is Jean erg kostbaar, want als vader was hij lange tijd van hen gescheiden. In hun modulaire huisvesting van het ELAN-project kan dit gezin een min of meer normaal leven leiden, weg van de sociale noodsituatie waarin ze zitten: ze delen maaltijden, nemen deel aan de activiteiten die de gemeente of het project aanbieden en bovenal voelen ze zich veilig. “Een groot verschil met het onrecht en de corruptie in mijn land”

“Samusocial, dat is ook veel liefde. De maatschappelijk werkers staan altijd voor je klaar. Toen mijn 7-jarige dochter bijvoorbeeld ernstig ziek werd, ging niemand controleren of ik wel genoeg geld had om haar te verzorgen. Ze zorgden voor alles, ook voor het bellen van het busje naar het ziekenhuis.” 

Jean is ook geraakt door de ontmoetingen met de andere gezinnen die bij Samusocial verblijven. In het eerste opvangcentrum waar ze verbleven, leerde het gezin een moeder en haar kinderen kennen met wie ze bevriend raakten. Ook zij hebben andere huisvesting gevonden en zijn een nieuw leven aan het opbouwen. “Zolang we samen zijn met z’n vijven, weten we dat het in de toekomst beter zal gaan.”