Julie, sociaal-juridisch werker bij Alif: “Ik zou graag willen dat men begrijpt dat het in de eerste plaats kinderen zijn, in plaats van mensen zonder papieren.”

30/04/2026

Sinds ze bij Alif werkt, hebben de rechten van NBMV’s geen geheimen meer voor Julie. In bijna negen maanden is ze erin geslaagd een sterke band te smeden met de jongeren die er verblijven, en helpt ze hen doorheen het juridische proces. Met veel toewijding heeft Julie zich snel aangepast aan haar nieuwe leven in het opvangcentrum voor NBMV’s. 

In september 2025 arriveerde ze in Alif, ons centrum voor zwervende NBMV’s. “Toen ik in het centrum aankwam, was het zomer. Het was warm en er hing een geweldige sfeer. Ik werd met open armen ontvangen, zowel door mijn collega’s als door de jongeren die er verbleven.”

Julie kwam er een beetje per toeval terecht. Ze was advocate in arbeidsrecht en besloot na vier jaar van loopbaan te veranderen. “Toen ik de vacature zag, was er niet veel tijd meer om te solliciteren, maar ik dacht: ‘Dit is wat ik wil doen’. De combinatie van werken met tieners en het juridische sprak me geweldig aan. De perfecte mix!” Binnen het centrum houdt ze zich voornamelijk bezig met de sociale en juridische aspecten van de dossiers van de jongeren. “Luisteren” en “vertrouwen” zijn de sleutelwoorden bij het ondersteunen van deze zeer kwetsbare groep. 

Toch is het niet altijd gemakkelijk om vertrouwen op te bouwen: deze jongeren komen van de straat, ze zijn wantrouwig en soms willen ze zich niet helpen. “We moeten dus dagelijks aan die band werken. We eten samen, begeleiden hen bij activiteiten, spelen samen games op de PlayStation enzovoort. Ik heb nog geen magische formule gevonden, maar als iemand er een heeft, hoor ik het graag!”, lacht ze. 

De meeste van deze jongeren blijven niet langer dan twee tot drie maanden, de tijd die nodig is om tot hun positieven te komen en dan weer te vertrekken, vaak naar Spanje. Julie helpt hen door hen wegwijs te maken om papieren en ondersteuning te krijgen bij verenigingen of advocaten. “Ik probeer altijd hun vragen te beantwoorden en hun eerste aanspreekpunt te zijn over juridische kwesties.”

Sterke banden tussen jongeren en werkers

Wat Julie elke dag motiveert, is te zien hoe deze jongeren vooruitgaan en de tijd nemen om na te denken over wat ze willen doen. “De spontane momenten zijn de beste. Zo kwam een van hen op een keer zijn kleren tonen voor zijn afspraak met een overheidsdienst. Hij straalde, zijn ogen blonken, maar zijn kleren waren veel te groot! We hebben dan een riem voor hem gezocht, zijn mouwen opgestroopt… Dat was een grappig moment.” 

Zodra ze de tijd hebben genomen om tot rust te komen en na te denken over hun toekomst, gaan de jongeren weer weg. Maar dat betekent niet dat ze de werknemers van het centrum zoals Julie vergeten. Velen van hen houden contact en meermaals per dag komen op het centrum telefoontjes binnen uit verschillende landen: Spanje, België, Frankrijk… Het toont hun hechte band met het centrum en ook het belang van dit werk en het vertrouwen dat met deze jongeren is opgebouwd: “We zijn misschien maar tijdelijk in hun leven, maar op zo’n momenten laten ze zien dat wij hun aanspreekpunt zijn. En voor ons is het geruststellend om te zien dat ze het goed stellen en in een gezonde omgeving zijn”.

Het Alif-centrum: een noodzakelijke voorziening voor deze specifieke doelgroep

Hier in België is Alif een buitenbeentje, zegt Julie. Met een maximumcapaciteit van vijftien jongeren geeft het elk van hen een kans om weer vaste grond onder de voeten te krijgen. “De Belgische wetgeving is niet aangepast aan het publiek”, aldus de voormalige advocate. “Men zou moeten begrijpen dat het in de eerste plaats gaat om kinderen, en pas dan om mensen zonder papieren.” 

In het Alif-centrum staan de jongeren centraal. “Dit stelt ons in staat om niet in getallen te denken. Het menselijke staat centraal, en dat is wat er ontbreekt in de opvang van NBMV’s in België.”