“Sleutels aanreiken, zonder de last te dragen” – Het dagelijks leven van Émie, maatschappelijk werker
24/09/2025
In Evere doet het noodopvangcentrum van Samusocial voor gezinnen meer dan alleen onderdak bieden. We luisteren, ondersteunen en stippelen een traject uit, vaak in een noodsituatie, maar altijd met oog voor de mens. Afgelopen nacht sliepen er 280 mensen in het centrum. Hiervan waren 14% zuigelingen en niet minder dan 20 baby’s jonger dan één jaar.
Émie werd in 2017 door Samusocial aangeworven “voor één winter”. Zeven jaar later werkt zij er nog steeds. Als ze gebleven is, is dat omdat het, in haar woorden, “zinvol” is.
“Ik werkte al met mensen in armoede, waaronder veel daklozen. Ik begon met een opdracht voor één winter. Daarna een tweede. Ik heb zowat alles gedaan: telefooncentrale, maraudes … Het was gevarieerd, bewogen en leerzaam.”
Vandaag is ze maatschappelijk werker in het opvangcentrum voor gezinnen in Evere, een plek die Samusocial onlangs opende om deze kwetsbare groep in veel betere omstandigheden dan voorheen te kunnen opvangen: “Hier hebben gezinnen hun eigen badkamer en toilet. Dat maakt een groot verschil.”
Maar met de explosieve vraag is urgentie de norm geworden en dat maakt de oorspronkelijke missie van Samusocial – tijdelijke opvang bieden – een stuk complexer. “De tweedelijnsopvang zit vol. Er zijn geen transitwoningen meer en er zijn maar heel weinig gedeelde oplossingen. We worden verondersteld met noodsituaties om te gaan. Maar hoe stel je prioriteiten als alles een noodsituatie is?”
De sociale hulpverlening maakt een verandering door. Het is nodig om langer te begeleiden, verder te gaan. Om dossiers samen te stellen en te zoeken naar administratieve, medische en juridische oplossingen. En soms wordt geen oplossing gevonden. “We kunnen niet iedereen opvangen. Er zijn kwetsbaarheidscriteria en soms moeten we zeggen dat er geen opvang meer is. Het is moeilijk, vooral als er kinderen bij betrokken zijn. Die kinderen hebben nergens om gevraagd.”
Ondanks alles houdt Émie vol. Dankzij haar collega’s, de organisatie in duo’s en de dagelijkse debriefings. En ook dankzij een duidelijke filosofie: sleutels aanreiken, zonder de last te dragen. “Je kunt mensen niet redden als ze het zelf niet willen. We geven ze de tools, we zijn er om naar ze te luisteren, ze te begeleiden en te ondersteunen. Maar we kunnen het niet in hun plaats doen.”
En te midden van de soms overweldigende problemen blijven kinderen een positieve kracht. “Ze brengen vreugde in onze centra. Ze verdienen dezelfde kansen als andere kinderen.”
© Kristof Vadino